استعاره مکنیه چیست؟

[pegah.farrokhi]

توی استعاره مکنیه همون تشبیه رو داریم....
اما ایندفعه به جای حذف تمام ارکان به غیر از مشبه به....
مشبه به رو حذف میکنیم و مشبه و وجه شبه یا صفت مشترک با مشبه به میمونه...اونی که باقی میمونه استعاره مکنیه است.

چند تا نکته:

1-اگه وجه شبه و مشبه یه ترکیب اضافی بسازن...استعاره مکنیه میشه اضافه استعاری(با اضافه اقترانی نباید اشتباه گرفته بشه)
2-اگه مشبه انسان باشه ،اونوقت استعاره مکنیه مون تشخیص نام داره(زمانی مشبه انسان که وجه شبه ویژگی بارز انسان باشه)

[pegah.farrokhi]

دیروز به صحرا شدم،عشق باریده بود.

اینجا میدونم که عشق در حالت کلی با بارش نمیاد.
پس عشق باید به یه چیزی تشبیه شده باشه که میباره...
اینجا هم چیزی که بارش داره بارانه....
پس تشبیه اش میشه:عشق مانند باران باریده بود.
حالا مشبه به که برانه حذف شده،فقط مونده عشق و وجه شبه یعنی باریدن.
پس استعاره مکنیه داریم.

[pegah.farrokhi]

یه مثال دیگه:
دست ِ روزگار...
اینجا میگیم روزگار مانند انسان دست دارد.
مشبه به محذوف،پس استعاره مکنیه داریم.و چون ترکیب اضافی میشه اضافه استعاری
یه نکته که باید بگم ممکنه اضافه اقترانی با اضافه استعاری یکی گرفته بشه:
الان دست توبه اضافه استعاری نیست،بلکه اقترانی!
یعنی دست به نشانه ی توبه

[pegah.farrokhi]

از ادبیت 3:
ای صبح دم،ببین به کجا می فرستمت؟
صبح دم استعاره مکینه است،چون ای حرف ندا فقط واسه انسان بکار میره،و صبح دم داره یه ویژگی انسانی رو میگیره به همین خاطر استعاره مکنیه است.
بطور کلی هر وقت منادای ای،چیزی به غیر از انسان بود ،استعاره مکنیه داریم

[pegah.farrokhi]

مثال بعد:
دوباره پلک دلم میپرد،نشانه ی چیست؟

اینجا پریدن پلک یه ویژگی هست که مال دل نیست،چون واسه پریدن پلک وجود چشم لازمه در صورتی که دل پلک نداره،پس تشبیه داریم که مشبه به حذفه،در نتیجه استعاره مکنیه به همراه جان بخشی داریم!